Tussen Afgrond en Hemel: Op Weg naar Phugtal

Het pad slingert als een dun potloodstreepje langs de oranjerode rotswand, hoog boven een jadegroene rivier die met een constante fluistering door de diepte snijdt. De ochtendzon werpt lange schaduwen over de kloven van de Zanskar-vallei, waar het stof van oude karavanen nog altijd lijkt te zweven. Een lichte wind tilt zandkorrels op en voert ze mee over de smalle richel waar je voet voor voet vooruitgaat.

Elke bocht onthult nieuwe stilte. Een wijdsheid waar geen geluid van verkeer of modern leven binnendringt — alleen het zachte schuren van je schoenen op het gesteente, en af en toe het roepen van een lamaherder in de verte. Hier, kilometers verwijderd van wegen of elektrische kabels, lijkt tijd niets meer dan een herinnering.

De dorpen onderweg bestaan uit een handvol witgewassen huizen, tegen de heuvel aangeplakt alsof ze in de rots zijn gegroeid. Vrouwen in donkerrode jurken draaien langzaam gebedsmolens, hun blikken warm en onderzoekend als je passeert. Kinderen hollen lachend achter je aan, nieuwsgierig naar iedereen die deze afgelegen route kiest.

Na uren lopen wordt het landschap ruiger; het pad smaller. De vallei vernauwt zich tot een kloof en het licht valt gefilterd naar binnen. Hier ruik je de rivier sterker — fris, mineraal, afkomstig uit de gletsjers van de Himalaya.

Dan, ineens, als een visioen in de rotswand: het Phugtal-klooster. Een honingraat van witte cellen kleeft tegen een enorme natuurlijke grot, een heiligdom dat al eeuwenlang boven de diepte hangt. Monniken verschijnen in deuropeningen, als kleine rode silhouetten tegen de overweldigende wanden.

Binnen in de tempel heerst een warme duisternis. Gebedsvlaggen ritselen zacht in de tocht. De geur van yakboterlampen mengt zich met wierook en de echo’s van lage mantra’s lijken door de grot te bewegen als adem. Je voelt je klein — maar tegelijkertijd opgenomen in iets dat groter is dan welk individu ook.

En wanneer je later op het kloosterbalkon staat, de rivier als een lint ver onder je, vol zonlicht en oud mysterie, weet je dat de reis hierheen meer was dan een wandeling. Het was een langzaam naderen van stilte. Een ontmoeting met het ongrijpbare. Een plek waar de wereld zich even terugtrekt en jij mag blijven staan, ademhalen en zijn.

Wilt u deze ervaring zelf beleven? Informeer naar de mogelijkheden voor een zorgvuldig samengestelde reis.

Stuur een Aanvraag