Observaties & Reisnotities

In het hart van de hoofdstad Thimphu van Bhutan, vindt zich de Farmers’ Market, dat bij uitstek de levensader is van lokaal plattelands-leven en stadsbezoeker. Uit dorpen ver in de hellingen en dalen vullen boeren hun hoekjes en kramen met verse groenten, fruit, aardappelen, kruiden en zuivelproducten - een marktplaats waar kleur, geur en ritme samenkomen in een ogenschijnlijk eenvoudige handelspost, maar met diepe culturele wortels Bij de schemering voordat het ochtendlicht

Een intieme en traditionele theeruimte in het hart van Kyoto, voelt het alsof je een andere wereld betreedt. Zodra je de houten schuifdeur opent, omringt een serene sfeer je. De geur van zachte wierook hangt in de lucht, en het geluid van kabbelend water uit een nabije stenen fontein brengt je meteen tot rust. De Reis naar Innerlijke Rust De ervaring begint met het verwijderen van je schoenen bij de ingang, een teken van respect en reinheid. Je wordt verwelkomd door de gasthe

Grenzend aan India en Myanmar, is Bangladesh het dichtstbevolkte land ter wereld. De belangrijkste steden Dhaka en Chittagong weerspiegelen dat zeker, maar er is schoonheid in de chaos. Buiten de grote steden is er ook een verrassend contrast, van de groene theeplantages in Srimangal tot het grootste mangrovebos ter wereld in de Sundarbans. Mijn favoriete plekken zijn echter de gevarieerde tribale gebieden van de Chittagong Hill Tracts met 14 etnische minderheden. De tour kan

De reis naar Zanskar is een onderneming op zich. De wegen zijn smal, omringd door duizelingwekkende afgronden en ruige bergen. In een bescheiden maar levendige stadje in de Zanskar-vallei maken we een tea-break. We stappen uit, strekken onze benen. We stappen een klein lokaal theehuis binnen. De deur, gemaakt van verweerd hout, piept zachtjes terwijl we naar binnen gaan. Binnen is het warm en knus, een welkome afwisseling van de frisse berglucht buiten. De geur van vers gezet

Het is avond in de hutongs van Beijing - die doolhofachtige steegjes van alleen verweerde bakstenen muren, brommers die als schaduwen voorbijzoeven, en boven je hoofd een wirwar van elektriciteitsdraden en waslijnen, en waar het moderne stadsgewoel lijkt te verstommen. Achter een onopvallende houten poort met verweerde rode lak en een handgeschilderde lantaarn stap je een andere tijd binnen. Binnen ademt het restaurant historie. De vloer kraakt onder je voeten, de muren zijn

In de uitgestrekte leegte van de Mongoolse steppe is de keuken eenvoudig, stevig en troostend. Zodra je een ger binnenstapt, ruik je het meteen: de geur van deeg en vlees dat langzaam gaart. Dumplings – buuz, gestoomd in houten bakken, of khuushuur, krokant gebakken – zijn hier niet zomaar eten, maar een symbool van gastvrijheid en samenzijn. Ik zit gekruist op de vloer, een houten schaal in het midden. De buuz worden met snelle handen gevouwen: ronde deeglapjes gevuld met ge